I hate Chistmas
By: Asana Fay K.
"จะคริสต์มาสอีกแล้ว..."
อยู่ๆเจ้าตัวดีก็พูดขึ้นมา เสียงจ๋อยๆที่ผิดกับบุคลิกล้าลาของเขา
ทำให้ผมอดหันไปมองคนที่เดินเยื้องๆอยู่ด้านข้างไม่ได้
"อะไรอีกล่ะ? อย่าบอกนะว่ากลัวคุณซานต้าจะไม่เอาของขวัญมาให้น่ะ?"
"ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะครับ!"
เสียงแหวเถียงขึ้นโดยไม่ทันให้คำพูดผมขาดคำ....เชื่อตายล่ะว่าไม่ใช
โดยเฉพาะไอ้สายตาที่เหมือนกับจะบอกว่า 'ผมทำตัวดีมาตลอดมีหรือที่คุณซานต้าจะลืม' นั่นน่ะ่
แต่ก็เอาเถอะ เป็นผู้ใหญ่ ไม่ควรชวนเด็กทะเลาะหรอกใช่ไหม...
"แล้วอะไรล่ะ?"
พอผมซักต่อ หมอนั่นก็กลับไปทำหน้าเหี่ยวๆอีกรอบ
"ก็คริสต์มาสน่ะ...เดินไปทางไหนก็มีแต่คู่รักนี่ครับ..."
"ก็อยู่บ้านสิ"
"อยู่บ้านคนเดียววันคริสต์มาสเนี่ยนะครับ!
ทั้งที่ข้างนอกทุกคนกำลังหัวเราะอย่างมีความสุข
ท่ามกลางแสงวิบวับของไฟประดับคริสต์มาสเนี่ยนะครับ??"
ผมรู้สึกราวกับดาร์วินกำลังเผชิญหน้ากับคริสตจักรขึ้นมาตะหงิดๆ
ขณะที่เขายังพูดต่อไป...
"คุณจะบอกให้ผมนั่งจับเจ่าอยู่หน้าทีวี กินบะหมี่ถ้วยคนเดียวอย่างนั้นเหรอครับ?
มันหดหู่เกินไปแล้วนะ!!"
....ผมล่ะอยากจะกุมขมับ
"งั้นก็ออกไปปาร์ตี้กับเพื่อนซะสิ"
"....งานเลี้ยงที่เริ่มจากใครบางคนพูดว่า 'ไหนๆก็ไหนๆ ในเมื่อไม่มีที่ไปแล้ว มาจัดปาร์ตี้คนโสดกันเถอะ'
น่ะ...มันหดหู่ไม่ต่างกับกินบะหมี่ถ้วยคนเดียวหรอกครับ..."
คราวนี้นอกจากผมจะกุมขมับ ยังต้องถอนหายใจยาวๆออกมาด้วย
"นายเนี่ยนะ..."
"ก็จริงนี่ครับ..."
เจ้าตัวดีที่กลับไปเข้าโหมดหู่ลู่หางตกช้อนตาขึ้นมามองเรียกความสงสาร...
"คุณไม่รู้สึกหดหู่บ้างเหรอครับ ถ้าต้องเจออะไรแบบนั้นน่ะ"
"ไม่"
"....."
เจ้าตัวดีเสียกระบวนไปห้าวิ...
"แต่ผมเหงานี่นา..."
...ก่อนจะเริ่มเสียงครวญเรียกคะแนนสงสารต่อ...
"คุณก็ไม่มีแผนอะไรวันที่24อยู่แล้วนี่ครับ...?"
"ฉันมีงาน"
"ไม่ได้หายใจเอาออกซิเจนจากงานเสียหน่อย วันเดียวไม่ตายหรอกครับ!"
"อยากให้พาไปเลี้ยงข้าวหรือไง? ป่านนี้ร้านอาหารเต็มหมดแล้วล่ะน่า"
"ผมทำให้ก็ได้...เอ้อ...ถ้าคุณไม่เกี่ยงว่ามันอาจจะไหม้หน่อย..."
....เป็นตอตะโกเลยล่ะ
"อยากให้ฉันอยู่ด้วยมากขนาดนั้นเลยหรือไง?"
ผมมาเสียใจอย่างสุดซึ้งที่เผลอถามอะไรอย่างนั้นออกไปโดยไม่ทันใส่ใจ ก็ตอนที่
เห็นประกายวิบวับในดวงตาสีน้ำตาลใสของเจ้าตัวดี...
"มากๆเลยครับ!"
แถมยังเป็นคำพูดที่มาพร้อมรอยยิ้มที่เหมือนจะฉีกไปถึงหูอีกต่างหาก...
"......"
ให้ตายเถอะ...ผมชักจะเกลียดคริสต์มาสขึ้นมาตะหงิดๆซะแล้ว...
ผมได้แต่คิดแบบนั้น หลังจากที่เผลอตอบรับคำเจ้าตัวดีไปได้ยังไงก็ไม่รู้...
Fin.
****************************
- เขียนเพราะรอบๆ บรรยากาศคริสต์มาสเริ่มล่องลอยให้เห็นในอากาศ
(ตั้งแต่ปลายเดือนพ.ย.เนี่ยนะ? คนญี่ปุ่นจะเห่อกันไปถึงไหน้~~)
- เจ้าของบล็อกกำลังเจอวิกฤต(?)เดียวกัน...ไม่มีที่จะไปเว้ยค่ะ
- แอบเห็นสองคนข้างบนเป็นคุณเยอรมันกับตาเลียจังไปหลายวูบ
- ถ้าเป็นงั้นจริง คงต้องเปลี่ยนบะหมี่ถ้วยเป็นพาสต้าร้อยเยน กร๊าก
) 
