My World
By: Asana Fay K.
Fandom: Katekyo Hitman Reborn!
Pairing: 8059
Rate: PG
******************
เมื่อไม่นานมานี้เอง...ที่ผมพบว่าโลกที่เคยเป็นปรกติของผม อยู่ดีๆก็ดูเปลี่ยนไปได้โดยสิ้นเชิง...
"เฮ้! ยามาโมโต้! ยังเลือกไม่เสร็จอีกเหรอ?"
เสียงของเพื่อนร่วมชมรมเบสบอลที่ดังข้ามร้านมา ทำให้ผมที่ยืนเลือกซีดีเพลงอยู่เงยหน้าขึ้น
"หา? อ้อ โทษที จะไปจ่ายเงินเดี๋ยวนี้แหละ"
ผมตอบพลางคว้าซีดีรวมเพลงของโมสาร์ทไปที่เค้าท์เตอร์สำหรับจ่ายเงิน...
ใช่...ซีดีรวมเพลงของโมสาร์ท...
เห็นไหมล่ะครับว่าโลกที่เคยเป็นปรกติของผมมันเพี้ยนไปได้แค่ไหน?
ไม่รู้ว่าที่ผมเป็นแบบนี้ไปได้มันเกิดจากอะไร...บางทีมันอาจจะเป็นความผิดของใครคนหนึ่งที่ฉวยโอกาส
ช่วงที่ผู้คนบางตาหลังเลิกเรียน เข้าไปเล่นเปียโนในห้องดนตรี ให้ผมที่เพิ่งเลิกซ้อมชมรมบังเอิญไปเห็นเข้าพอดีก็ได้...
หรือไม่...มันก็อาจจะเป็นตัวผมเองที่ดันจำเพลงๆนั้นได้อย่างติดหู จนเมื่อไปได้ยินอีกครั้งในร้านขายซีดีเข้าก็เผลอยืนฟัง จนพอรู้ตัวอีกทีก็ซื้อซีดีแผ่นนั้นกลับออกมาด้วยซะดื้อๆ...
"ซื้อเพลงอะไรมาน่ะยามาโมโต้" ผมยังจำได้ตอนเพื่อนที่ไปด้วยกันตอนนั้นเอ่ยถาม
แล้วพอผมยื่นของที่เพิ่งซื้อให้ดู อีกฝ่ายก็ทำหน้าอย่างกับไม่เชื่อสายตาตัวเอง
"นายเนี่ยนะฟังเพลงคลาสสิค!?"
นั่นน่ะสิ...ผมเนี่ยนะ?
โลกที่เคยเต็มไปด้วยเบสบอลของผม ดูท่ามันกำลังถูกบุกรุกเสียแล้วสิ?
ผมกลับถึงบ้าน และหลังจากช่วยพ่อจัดร้านก่อนเปิดช่วงเย็น ผมก็ขึ้นมาที่ห้องนอนของตัวเอง
ที่มุมหนึ่ง...เครื่องเล่นวิทยุแบบที่เล่นซีดีได้ตั้งอยู่ พร้อมกับซีดีเพลงคลาสสิคอีกสองสามแผ่น
ที่วางอยู่ข้างๆ...
...เหล่าผู้บุกรุกที่ชักจะสะสมกำลังพลเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แถมผมนอกจากจะไม่คิดตัดไฟแต่ต้นลมแล้ว
ยังจะเป็นผู้สนับสนุนหลักเสียอีก...
ผมแกะซีดีแผ่นล่าสุดที่เพิ่งซื้อมาออกจากถุง ก่อนจะจัดการใส่มันลงในเครื่องเล่น
และชั่วอึดใจ หลังจากผมกดปุ่ม'Play' เสียงเปียโนที่อ่อนหวานก็แว่วมาให้ได้ยิน
...เสียงเปียโน...ที่เหมือนกับบทเพลงจากปลายนิ้วเรียวของใครบางคน ที่เคยพร่างพรมไปตาม
คันเคาะสีดำขาว...
...เสียงเปียโน...ที่เจือด้วยกลิ่นจางของควันบุหรี่...
ผมเผลอฮัมเพลงตาม ทั้งที่ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะจดจำเพลงยาวๆขนาดนี้ได้
และเมื่อทำเช่นนั้น ใบหน้าที่คุ้นเคยก็ผุดขึ้นมาในหัว...ใบหน้าที่ทำเหมือนไม่ยี่หระ
หากในดวงตาคู่นั้นกลับเปล่งประกาย...และเมื่อเผลอ...รอยยิ้มน้อยๆก็จะผุดขึ้นมาบนริมฝีปาก
ที่กำลังคาบบุหรี่...
แล้วเสียงที่ปรกติมักจะกร่นด่า บ่นว่า โหวกเหวกโวยวาย ก็จะค่อยอธิบายถึงเพลงๆนั้น พร้อมกับ
ชื่อของผู้ที่เป็นคนประพันธ์....
เสียง...ของเขา...
ของโกคุเดระ...
"...."
อืม...จู่ๆก็รู้สึกว่า ผมชักจะเข้าใจขึ้นมาแล้วล่ะ ว่าทำไมโลกของผมมันถึงได้ดูเปลี่ยนแปลงไปแบบนี้
อันที่จริง พูดแบบนี้ก็อาจจะไม่ถูกนัก เพราะโลกของผมก็ไม่กลับหัวกลับหางไปทางไหน
ก็แค่...รู้สึกเหมือนได้รู้จักโลกอีกใบที่อาจจะมีส่วนคล้ายกับโลกของผม...
แต่ก็แตกต่างกันได้อย่างมากมาย
โลกอีกใบ...ที่ทำให้ผมตกหลุมรัก...
"..........."
ผมกระแอมออกมาแก้เขินทั้งที่ไม่มีใครอยู่ด้วยสักคน...
นี่มันอาจจะแย่กว่าที่คิดก็ได้นะ?
โลกของผมที่เคยมีแค่เบสบอล ซูชิของพ่อ เคนโด้ และการเล่นเป็นมาเฟียกับพวกสึนะ...
แล้วตอนนี้มันก็กำลังถูกบุกรุกด้วยเสียงเพลงที่ผมไม่เคยคิดจะฟังมาก่อน
พร้อมด้วยกลิ่นของบุหรี่อันเจือจาง...
แต่รู้อะไรไหมครับ...
ผมว่ามันเข้ากับโลกของผมได้อย่างประหลาดเลยล่ะ...
*********
Fin
โผล่มาแปะฟิคแล้วก็มุดลงถ้ำ วันที่4 ต.ค.นี้มีพรีเซ้นท์วิทยานิพนธ์รอบแรกค่ะ
มีอะไรให้ต้องเตรียมมากมาย งานเข้า!! เอิ๊กกกก
คงไม่ใช่ฟิคที่ดีที่สุดของช่วงนี้ แต่...อยากเขียนพล็อตนี้อย่างบอกไม่ถูก
ถ้าหากว่าหลุดความเป็นยามะไปก็เอาหูไปนาเอาตาไปไร่ให้เราทีนะคะ (55)
