Singin' the Whale's Song...

By: Asana Fay K.
Fandom: Katekyo Hitman Reborn
Pairing: Dr.59
Rate: PG

เพลงประกอบ: Sousei No Aquarion (ost. Sousei No Aquarion)
คำำำร้อง/ทำนอง: YUHO IWASATO/ YOKO KANNO
ขับร้อง: AKINO
English Translation: Jpopasia (Retrived 2008/05/22)

*********************************

เสียงสาดซัดของคลื่นกระทบฝั่งลอยแว่วมาให้ได้ยิน พร้อมๆกับกลิ่นเค็มชื้นของทะเลที่ลอยมากระทบจมูก...ช่างเป็นกลิ่นที่เรียกความทรงจำเก่าๆกลับมาได้ไม่น้อย...


....ครั้งหนึ่งบนชายหาดแห่งนี้...ที่ใครคนหนึ่งเคยย่ำประทับรอยเท้าไปตามหาดทราย ก่อนจะหันมาเตะน้ำจน
กระจุยกระจาย และหัวเราะอย่างสบอารมณ์เมื่อเห็นผมเปียกๆลู่ลงมาปรกใบหน้าเหนื่อยหน่ายของฉัน....

...ให้ตายสิ...คิดถูกหรือผิดกันแน่นะ ที่กลับมาที่นี่อีกครั้ง...



‘ชามาล ทะเลนี่ใช่ไหมที่เค้าบอกว่ามีปลาวาฬโผล่มาให้เห็นด้วยน่ะ'

ร่างเล็กๆนั้นชะโงกข้ามเก้าอี้ชายหาดของตัวมาหา หลังจากวิ่งลุยน้ำจนเบื่อ เราทั้งคู่ก็ปักหลักลงนั่งพัก ก่อนที่ลมเย็นๆจะทำให้รู้สึกง่วงขึ้นมา

‘หืม? จะว่าไปก็เหมือนจะได้ยินชาวบ้านพูดมาเหมือนกันนะ...'
...ฉันยังจำได้ ถึงเสียงของตัวเองที่ตอบคำถามนั้นอย่างไม่ได้ใส่ใจกับมันเสียเท่าไหร่...

‘นี่ๆ ชามาล'

‘อะไรอีกล่ะ?'
ฉันปรือตาที่ใกล้ปิดเต็มทนขึ้นมามองนิดหนึ่ง...เห็นเงียบไปนึกว่าจะหลับไปแล้วเสียอีก...

‘ปลาวาฬร้องเพลงไหม?'

คำุถามพาซื่อนั้นทำให้ฉันเผลอหัวเราะหึออกมาเบาๆไม่ได้ เด็กหนอ...

‘นั่นสินะ...ลองเงี่ยหูฟังดูไหมล่ะ มันอาจจะลอยตามลมมาให้ได้ยินก็ได้นะ?'

‘ได้ยินด้วยเหรอ??'

‘ไม่ลองดูจะรู้เหรอ?'


แต่สุดท้าย ก็ดูเหมือนว่าเราทั้งคู่จะไม่มีวันรู้ถึงคำตอบนั้น เมื่อสายลมแผ่วๆพัดมาเบาๆ แล้วเมื่อแดดร่มลมตก เราก็ผลอยหลับไปด้วยกันทั้งคู่...


On the day the world began
Under the tree of life
The two of us heard
The faraway echoes of the whales' voices.....


หน้าร้อนนั้น...สำหรับฉันแล้ว มันคงเหมือนกับฝันดี...ที่หายไปกับอากาศเมื่อลืมตาตื่น...


ใบหน้ายามหลับของเขา...ถูกซ้อนทับด้วยความทรงจำของใบหน้าเปื้อนน้ำตา พร้อมๆกับแววตาปริ่มว่าจะขาดใจ ที่มองมาที่ฉันอย่างตัดพ้อ...


‘คนโกหก!!'


...เสียงนั้นยังก้องดังอยู่ในโสตประสาท...ทั้งที่่เวลาได้ผ่านไปเป็นเดือนเป็นปี...

...เด็กน้อย...เจ้าจะรู้ไหมว่าสิ่งที่อยู่เบื้องหลังผู้ใหญ่หลอกลวงคนนี้ มันเจ็บยิ่งกว่าไม่รู้กี่เท่า...


All the things I lost　
All the things I loved
Embracing them in this hand
Where will I wander to now?


...ไม่น่าเชื่อใช่ไหม...ว่าหนทางที่เคยเดินคนเดียวตามลำพังโดยที่ไม่เคยรู้สึกอะไรในอดีต มาตอนนี้มันกลับดูไร้จุดหมายเหลือเกิน...แม้ว่าอ้อมกอดของเหล่าคุณผู้หญิงที่เปิดรับฉันมันจะยังคงอบอุ่น...
แต่อะไรบางอย่างที่เคยรู้สึก...มันกลับหายไป...

บางอย่าง...ที่เคยเติมเต็มหัวใจของนักฆ่าคนนี้.......


The amber sun in which the answer lurks
If we hadn't met　　
I would have remained an angel of massacre....


แปลกไหม...ที่คนอย่างเขากลับรู้สึกเช่นนี้ได้...
ความอบอุ่นยามที่เป็นที่ต้องการของใครสักคน...

‘ชามาล!'
"............ฮายาโตะ..."


A soul that holds the sparkle of immortality
Don't hurt　　My wings
I was born to know this feeling...


ฉันส่ายหัว ไ่ล่ความคิดและความทรงจำในอดีตออกไปจากห้วงคำนึงก่อนถอนหายใจออกมาเฮีอกใหญ่

...ให้ตายสิ...ไม่น่ามาที่นี่เลยจริงๆ....


เพราะได้ข่าวของเบียงกี้ สาวน้อยผู้ที่เคยอยู่ในความดูแลของเขาในฐานะคนไข้ของแพทย์ประจำบ้าน ซึ่งบัดนี้กลายมาเป็นนักฆ่าแนวหน้าในโลกเบื้องหลัง เขาจึงกลับมาที่นี่อีกครั้ง และหลังจากต้องอกหักกลับมาหลังจากคดีของกิอาเซ่ เขาก็ตัดสินใจออกเดินทางท่องเที่ยวในแถบนี้เสียหน่อย....แต่ก็ไม่คิดเลยว่าพอรู้ตัวอีกที...ขาของเขาก็พามายัง
ชายหาดแห่งนี้...


...ถ้าเขาไม่ใช่หมอ...เขาคงฟันธงลงไปแล้วว่าขาของเขามีความคิดเป็นของตัวเอง...
...แต่เพราะเขาดันเป็นหมอนี่สิ...สิ่งที่เกิดขึ้นจึงแปลออกมาได้เพียงอย่างเดียว...

...ความทรงจำในอดีตพาเขามาที่นี่...ที่ๆเราเคยมีความทรงจำร่วมกันในอดีตที่ดูเหมือนได้เกิดขึ้น
เมื่อนานแสนนานมาแล้ว....


I've loved you since ten thousand and two thousand years ago
I grew to love you more in the days when eight thousand years have passed
I'll still love you after one hundred million and two thousand years
From that day I knew you, music won't cease in this hell of mine....


....ความทรงจำ...ที่ทั้งอบอุ่นและเจ็บปวด...เมื่อรู้ว่าทุกอย่างได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว....

ปราสาทหลังเก่ายังคงตั้งตะหง่านแม้ไร้เงาและเสียงหัวเราะของผู้อยู่อาศัย...
เขาก็ยังคงยืนอยู่ตรงนี้ มีเลือดเนื้อและลมหายใจ...หากรู้สึกได้ว่า อะไรบางอย่างมันได้ตายตามความผูกพันที่หลุดลอยไป...

....ถ้าหากเขาไร้ความรู้สึกได้เหมือนหินผาที่ใช้สร้างปราสาทนั่นได้ มันจะดีแค่ไหนกันนะ....


....ไม่รู้ว่ายืนอยู่นานเท่าไหร่ แต่เมื่อรู้ตัว พระอาทิตย์ก็ลับขอบฟ้าไปแล้ว....
....และที่ฉายแสงสีเงินยวงอยู่บนฟ้า...คือพระจันทร์ข้างขึ้น ที่สีเหมือนเส้นผมของใครบางคนไม่มีผิด....

....เสียงของคลื่นยังคงแว่วมาให้ได้ยินอย่างสม่ำเสมอ...จนฉันนึกสงสัย...
....ถ้าหากฉันหลับตา...ฉันจะไ้ด้ยินเสียงของปลาวาฬยามมันร้องเพลงไหม...

...และถ้าหากได้ยิน...มันจะทำให้ฉันได้พบกับนายอีกรึเปล่านะ....


Memories of the sea god, which I carefully listened to
The beautiful moon, swallowed by despair and standing still
Arise　　Light that dried up in eternity
Don't get soiled　　Your dreams
I was born while dwelling in a prayer....


"ฮะๆ...คิดอะไรบ้าๆ...."
....เสียงของปลาวาฬร้องเพลงงั้นเหรอ....มันคงมีแต่ปาฏิหาริย์เท่านั้นแหละ......

....ตอนจากกัน นายเคยต่อว่าฉันซะมากมายแบบนั้น...คงยังไม่ลืมฉันง่ายๆหรอกใช่ไหม...

"แต่ต่อให้ฉันได้เจอกับนายอีกครั้ง...มันก็คงไม่เหมือนเดิมแล้วสินะ...."


You grow up repeatedly and
Go into the distance over and over again
Watching over you, unable to sleep, even though I became disheveled
For the sake of singing your name...


ทีแรกก็คิดว่าเป็นเพราะตัดใจเลิกเป็นห่วงเด็กชายที่เลี้ยงดูมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอยไม่ได้ ทุกครั้งที่ได้ยินข่าวเกี่ยวกับเขา จึงได้คอยเงี่ยหูฟัง....

...แต่ในความเป็นจริง...ฉันต่างหากที่เป็นฝ่ายทำให้แน่ใจว่าตัวเองไม่พลาดข่าวคราวอะไรที่เกี่ยวกับเจ้าหนูนั่น....

ข่าวคราวของผู้ที่เคยเติมเต็มหัวใจ....


Before the world ends　　Before life ends
I want to undo this sleeping grief 　　
And embrace your scent.....


ฮู่มมมม!!!!!!!!


แล้วจู่ๆท้องน้ำก็แตกเป็นฝอยฝน เมื่อน้ำพุสายหนึ่งพุ่งขึ้นจากผิวน้ำ ต้องแสงจันทร์เป็นประกาย...

"ล้อเล่นน่า???" ดวงตาของฉันเบิกกว้าง ไม่เชื่อภาพที่เห็นตรงหน้า...

"ฮะๆ...ฮะๆๆ"

....ปลาวาฬ...กำลังร้องเพลงอยู่อย่างนั้นเหรอ....??



แล้ววินาทีถัดมา โทรศัพท์มือถือของฉันที่ไม่น่าจะมีใครนอกจากคนเพียงหยิบมือเท่านั้นที่รู้เบอร์ จู่ๆก็ส่งเสียงดังขึ้น...

หากคนบนฟ้ากำลังหว่านล้อมให้ฉันเชื่อเรื่องปาฏิหาริย์อยู่ล่ะก็...เขาก็คงสมหมายตามต้องการไปแล้ว เมื่อชื่อที่ปรากฎอยู่บนหน้าจอนั้น มันช่างคุ้นเคยเสียจริงๆ

"....ไม่คิดเลยนะครับ ว่าคุณจะโทร.มา" ฉันกรอกเสียงไปตามสายทันทีที่กดรับ...เสียงของอดีตผู้เป็นเจ้านายยังคงแฝงด้วยพลัง...
แม้ความเกรียงไกรในอดีตจะถูกริดรอนไปด้วยโลกธรรมที่ว่า เมื่อมีจุดสูงสุด ก็ย่อมมีจุดต่ำสุด.....

"แล้วมีอะไรกับหมอกำมะลออย่างผมเหรอครับ?" ฉันพูดอย่างล้อเลียน...หากว่าอารมณ์ยียวนนั้นจู่ๆก็หายวับไป เมื่อชื่อๆหนึ่งที่ไม่ได้ยินมานานแสนนาน ถูกเอ่ยให้ได้ยินจากปากของอีกฝ่าย...

"ฮายาโตะ?"

....ฮายาโตะ...?
....ญี่ปุ่น....?

"ให้ผมไปญี่ปุ่น???? นี่กำลังล้อเล่นใช่ไหมครับ?" พูดไปอย่างนั้น ทั้งๆที่รู้ว่าอดีตเจ้านายผู้นี้ไม่เคยล้อเล่น....

....ให้ไปญี่ปุ่น...เพื่อพบกับฮายาโตะน่ะเหรอ??


‘คนโกหก!!'

จู่ๆหัวใจก็เจ็บแปลบขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก....


"ทำไมต้องเป็นผมล่ะ? ไม่มีคนอื่นที่ไว้ใจได้แล้วเหรอไงครับ?"
ขณะที่กำลังจะอ้าปากปฎิเสธ...อีกฝ่ายก็ชิงพูดขึ้นมาเสียก่อน...

"ถ้าเป็นเรื่องของเด็กคนนั้น จะมีใครคนอื่นนอกจากนายอีกที่ฉันจะไว้ใจได้?" เขาเว้นช่วงไปเล็กน้อย ก่อนจะเป็นฝ่ายถามกลับ...
"...ต่อให้มีคนที่ไว้ใจได้ จะยอมให้ฉันส่งไปแทนนายจริงๆงั้นเหรอ?"


.....ต้องยอมแพ้เลยจริงๆ.....


ฉันปิดมือถือ แล้วทอดสายตามองออกไปที่ทะเล...คงไม่ต้องอธิบายกันมากมาย ว่าผลสุดท้ายฉันตอบรับเจ้านายเก่าไปหรือเปล่า.....

....เอาน่า อย่างน้อยสาวๆที่ญี่ปุ่นก็น่ารัก?

แล้วอีกอย่าง......


สายตาของฉันมองออกไปยังสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ที่กำลังแหวกว่ายอยู่นอกอ่าวพลางพ่นน้ำอยู่กลางแสงจันทร
์แล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ ยักษ์ใหญ่แห่งท้องทะเลที่บางวัฒนธรรมยกย่องให้เป็นเทพเจ้า....

ฉันหยิบมือถือออกมา ก่อนจะกดปุ่มอัดเสียง.....



รู้อะไรไหม ฮายาโตะ.....

ฉันแน่ใจว่าถ้าหากฉันตาย บาปกรรมที่เป็นต้นเหตุนำความตายอันร้ายแรงและทรมานมาสู่เหยื่อ คงต้องส่งให้ฉันต้องไปอยู่ในนรกไม่ผิดแน่....

แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น...ฉันก็ยังคิดนะว่าต่อให้ความเจ็บปวดทรมานทำให้ฉันลืมความสุขทั้งหมดที่ผ่านเข้ามาในชีวิต...
ก็คงมีอยู่เรื่องหนึ่งที่ฉันลืมออกไปจากใจไม่ได้...

อยากรู้ไหมว่ามันคืออะไร...ฉันให้โอกาสทายสามทีเอ้า.....

ถ้าหากไม่รู้...ฉันจะเิปิดไฟล์เสียงนี่ให้นายฟัง....


...แล้วบางที...บทเพลงของปลาวาฬ อาจจะช่วยให้นายนึกออกก็ได้นะ...?


I've loved you since ten thousand and two thousand years ago
I grew to love you more in the days when eight thousand years passed
I'll still love you even if one hundred million and two thousand years pass

From that day I knew you, music won't cease in this hell of mine....

********************************
Fin -Singin' the Whale's Song-