2007/Jul/16

When the Fireworks die
By Asana Fay K.
Universe/ Pairing: ES21/1101
Warning: shonen-ai
Rate: PG

Sequel: Light up my Sky

***********************************

มนุษย์นี่ก็แปลกชะมัด พูดอยู่ได้ว่าเวลาและวารีไม่เคยคอยท่าใคร แต่ก็ดันทำให้ชีวิตวนเวียนอยู่ที่เดิม...

ดวงตาคมกริบสีเดียวกับท้องทะเลกวาดไปรอบๆตัวก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างขัดใจ...


ในที่สุด...ฤดูร้อนก็มาถึง....

ที่รออยู่หลังฤดูฝนแสนสั้นอันเฉอะแฉะ ก็คือความร้อนระอุและอบอ้าวที่ไม่ช่วยอะไรเลย นอกจากจะยิ่งเพิ่มอุณหภูมิภายใต้เครื่องป้องกันให้สูงราวกับเตาอบพอดีตัว ต่อให้กลัวลูกตะกั่วจากปลายกระบอกปืนเขาแค่ไหน ถึงจะเป็นชายอกสามศอก ก็ยังร่วงกันเป็นใบไม้ได้ง่ายๆ...เพราะอย่างนั้น เขาถึงได้รำคาญอากาศแบบนี้นัก....

 

....แต่นี่ก็คงเป็นฤดูร้อนสุดท้ายแล้ว ที่จะทำให้หงุดหงิดได้แบบนี้...

 

ตอนนี้เขาไม่ใช่ฮิรุม่า โยอิจิ ผู้บังคับการปีศาจของเดมอน เดวิลแบ็ทส์อีกต่อไป เป็นเพียงแค่ฮิรุม่า โยอิจิ นักเรียนปีสุดท้ายของโรงเรียนเดมอนที่วางมือจากกิจกรรมชมรม ใช้เวลาส่วนใหญ่เตรียมการสำหรับอนาคตของตัวเอง และมีงานอดิเรกในฐานะราชาปีศาจผู้กุมความลับอันมืดมิดและใช้ความหวาดผวาของผู้คนเป็นเครื่องมือก็เท่านั้น....

....และมันก็เป็นชีวิตที่ไร้สีสันสิ้นดี....

 

....หลายปีกับความทุ่มเทให้กับอเมริกันฟุตบอลอย่างที่เรียกได้ว่าไม่ลืมหูลืมตา เหมือนกับการเตรียมการสำหรับงานดอกไม้ไฟในช่วงเทศกาล...หลังจากเตรียมสิ่งจำเป็นมาตลอดทั้งปี ในที่สุดก็มาถึงคืนสำคัญที่ดอกไม้ไฟจะถูกยิงขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างยิ่งใหญ่ สาดแสงสีที่แรงยิ่งกว่า จนกลบแม้กระทั่งแสงของดวงจันทร์ผู้เปรียบดังราชาแห่งค่ำคืน ส่งเสียงคำรามกระหึ่ม ก่อนที่จะจางหาย กลายเป็นเพียงแค่กลุ่มควันสีซีดจาง....

ความสำเร็จ...ที่สุดท้ายก็กลายเป็นความว่างเปล่า.....

.....เฮอะ คิดอะไรเหมือนคนแก่ทอดอาลัยชะมัด....
ลมหายใจถูกพ่นออกมาเป็นจังหวะสั้นๆ เมื่อรางโปร่งยิ้มเยาะเสี้ยวความคิดหนึ่งของตน

 

ใช้ชีวิตให้เต็มที่ ดิ้นรนในแบบของตัวเองจนถึงที่สุด เท่านี้ก็พอแล้วไม่ใช่เรอะ? สิ่งที่เสียสละ มันก็ย่อมต้องมีเป็นเรื่องธรรมดา สิ่งที่ได้คืนมามันก็คุ้มค่าพออยู่แล้วไม่ใช่หรือไง?

 

ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่พอๆกับดอกไม้ไฟบนท้องฟ้า....

แล้วก็....

 

"ฮิรุม่า"

เสียงทุ้มที่รู้จักดีจนไม่จำเป็นต้องหันไปดูก็รู้ว่าเป็นใครเอ่ยชื่อของเขาขึ้นมาจากด้านหลัง...

หึ...นั่นสินะ....สิ่งที่ได้คืนมา.........

ผู้เป็นเจ้าของชื่อหันกลับไปพร้อมกับที่มือเรียวยื่นไปตรงหน้าเพื่อรับกาแฟกระป๋องเย็นเฉียบเอาไว้ในมือ

"ทำหน้าเครียดอย่างกับตอนลงแข่ง คิดอะไรอยู่หรือไง?"

คิ้วโก่งเลิกขึ้นต่อคำถามนั้นเล็กน้อย ก่อนที่ไหล่ภายใต้ชุดยูกาตะสีดำราวกับความมืดของยามค่ำคืนจะยักขึ้นบ่งบอกให้อีกฝ่ายรู้ว่าไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญ

"ก็แค่เรื่องดอกไม้ไฟ.."

ใช่...ดอกไม้ไฟที่เหลือเพียงควันสีเทาอันซีดจางบนท้องฟ้าอันว่างเปล่า กับกลิ่นดินปืนฉุนเคืองจมูก....

"ดอกไม้ไฟ? ...จะว่าไปก็ใกล้เวลาแล้วเหมือนกันสิเนี่ย..."

แล้วมือใหญ่ก็ยื่นมาตรงหน้า

"ไปกันไหม?"

ทั้งที่ลึกๆยังไม่อยากจะลุกขึ้นไปเดินเบียดกับเจ้าพวกตูดหมึกทั้งหลาย แต่เพราะอะไรบางอย่างในน้ำเสียงและท่าทางของอีกฝ่าย ที่ทำให้จอมปีศาจยื่นมือออกไปหามือใหญ่ที่ดูมั่นคงนั่น.....


ปีศาจ.....รับรู้ถึงสิ่งนี้ได้ด้วยอย่างนั้นหรือ....?

 

......ความอบอุ่น.....


ร่างโปร่งถอนหายใจออกมาราวกับจะหงุดหงิดกับความคิดไม่เข้าท่าของตัวเอง แต่ก็ยังปล่อยให้อีกฝ่ายเดินจูงมือไปทางริมแม่น้ำ ทำเลที่มองดอกไม้ไฟได้ชัดและสวยที่สุด....

ดวงตาคมมองผู้คนที่เดินล่วงหน้าไปยังริมฝั่งน้ำด้วยหน้าตาสดใส ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาด้วยเสียงขุ่น

"จะทำท่าตื่นตากันไปทำไม สุดท้ายก็หายไปอยู่ดีไม่ใช่เรอะไง"

"ก็เพราะหายไปนี่ล่ะมั้ง ถึงควรจะต้องรอดู"

"เฮอะ"

"ก็เป็นแบบนั้นไม่ใช่หรือ? ต่อให้มีงานดอกไม้ไฟคราวต่อไป แต่มันก็ไม่มีครั้งไหนที่จะเหมือนกันหรอก" ร่างสูงยังคงเดินนำ โดยไม่ได้หันกลับมามอง

"ไม่มีครั้งไหนหรอกที่ช่างดอกไม้ไฟจะไม่ตั้งใจให้ดอกไม้ไฟออกมาสมบูรณ์แบบที่สุด ต่อให้จะเป็นแค่ชั่วพริบตา แต่ทุกคนก็ตั้งใจเหมือนกันนั่นแหละ"

"..........."

ร่างสูงยิ้มเมื่อไม่ได้ยินเสียงอีกฝ่ายเถียงอะไรกลับมา แม้จะไม่ต้องหันกลับไปก็พอจะเดาได้ว่าราชาปิศาจจอมดื้อด้านเอาแต่ใจกำลังทำหน้าตาแบบไหนอยู่

"ต่อให้สุดท้าย ดอกไม้ไฟจะจางหายไปในอากาศ แต่มันก็จะยังประทับอยู่ในความทรงจำของผู้ที่ได้พบเห็นล่ะน่า....."

ดวงตาสีดำที่ส่อแววจริงจังหันไปสบกับดวงตาสีน้ำทะเลคู่สวย ที่ตอนนี้ไม่ได้ฉายแววเจ้าเล่ห์เพทุบายอย่างเคย

".......อย่างน้อยฉันก็จะไม่ลืมหรอกนะ...ไม่มีทาง"

"กำลังเพ้ออะไรของแก เจ้าหน้าแก่ตูดหมึก"

มีหรือที่จอมปิศาจผมทองจะยอมรับอะไรง่ายๆ อีกฝ่ายแยกเขี้ยวขู่กลับเข้าให้ ก่อนหันไปทางอื่นอย่างไม่สบอารมณ์

แต่ผู้ที่ถูกเรียกว่าเจ้าหน้าแก่ กลับไม่ได้นึกโกรธ ตรงกันข้ามกลับหัวเราะออกมาเบาๆ และยังเดินต่อไปยังริมฝั่งน้ำที่เป็นเป้าหมาย...

 

ต่อให้ดอกไม้ไฟบนฟ้ามอดหายไป แต่อย่างน้อยถ้ามันจะยังคงส่องแสงสีจัดจ้านอยู่ในความทรงจำของใครบางคน มันก็อาจจะมีความหมายมากเกินกว่าจะนึกได้ก็เป็นได้นะ...?

 

มุซาชิคิดเช่นนั้น และก็ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายก็คงจะเห็นด้วยกับเขาอยู่ไม่มากก็น้อย...

 

เพราะตอนนี้ มือเรียวๆข้างนั้น กำลังจับมือเขากลับแน่นทีเดียวล่ะ....

*************************************

Fin

 

ป.ล. ถึงท่านซาคุโร่ นี่ยังไม่ใช่ฟิคที่ตกลงกันนะค้า แค่เขียนๆแล้วมันแยกออกมาได้ เลยแต่งอีกเรื่องซะเลย อันที่คุยกันจะแต่งเป็น Sequel ค่า

 

โปรดคอยติดตาม Sequel ร้อนระอุ Light up my sky เร็วๆนี้ (เมื่อคนแต่งหมดเวรหมดกรรมจากรายงานเสียที โฮ....TTATT)
ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
เจ๊ขาไปเม้นในบอร์ดเดธ มาแล้วนะเจ้าคะ พี่โยกะลุงน่ารักมากๆเลยค่า
ดูโรแมนซ์กว่าอากอนเยอะเล้ย
จริงๆนะ
จะรอเรื่องต่อไปเจ้าฮ้า รักฮ้า
#1  by  มาโกะ (203.146.63.185) At 2007-07-17 01:48, 
เจ๊ขาไปเม้นในบอร์ดเดธ มาแล้วนะเจ้าคะ พี่โยกะลุงน่ารักมากๆเลยค่า
ดูโรแมนซ์กว่าอากอนเยอะเล้ย
จริงๆนะ
จะรอเรื่องต่อไปเจ้าฮ้า รักฮ้า
#2  by  มาโกะ (203.146.63.185) At 2007-07-17 01:48, 
หวาาาาาา....... ท่านฮิรุม่าเปนเคะรึนี่ หึหึ
แต่งอีกๆๆๆๆ ช่วงนี้กะลังหาอะไรคลายเครียดคร๊าบ หุหุ สนุกสนานจิง (สอบแท้ๆ -*- )
#3  by  ~ ZENITH ~ RenBya mania MAX !! At 2007-07-17 08:18, 
อุ้ยๆ หวานปะแล่มๆ
#4  by  ปู๊น~ปู๊น At 2007-07-17 16:25, 
อ๊าง~~~พี่โยกะลุง
ถ้าจะต้องเป็นคู่ล่ะก็
เราเชียร์คู่พี่โยกะลุงขาดใจค่า
น่ารักดีอ้ะชอบๆ
ตกใจหมดเลยท่าน กร๊าก นึกว่าท่านเข็นมาก่อนซะแล้ว

แหม...พี่โยกะลุงมุ...แต่งกันไปซะทีเหอะ (ฮา)

เป็นความหมายที่ดีนะคะ ชอบล่ะท่าน
ดอกไม้ไฟที่ถึงจะเบ่งบานแค่ชั่วพริบตา แต่ก็ตรึงอยู่ในใจคนที่ได้เห็น และคนที่ทำขึ้นมาก็ตั้งใจให้มันสวยที่สุด

เฮ่อ...แต่พอคิดกลับกันนะท่าน...พอปีต่อมา จะยังมีคนจำดอกไม้ไฟปีที่แล้วได้สักกี่คน...(เริ่มนึกถึงเรื่องอื่นที่ไม่ใช่ฟิค 555)

เดมอน เดวิลแบทส์เป็นอุกกาบาตชนโลกกันไปเลยดีกว่า กร๊าก (โดนท่านอาซานะถีบ)
#6  by  Zakuro At 2007-07-17 23:23, 
เอิ้บ หว้าน หวานนนนน ค่ะ สำหรับคู่นี้ก็น่ะค่ะ.......ไม่ต้องมีคำบรรยายใดๆค่ะ มันรู้ๆกันอยู่ เฮอๆ

โอ้ .....เปรียบเทียบเหมือนกับดอกไม้ไฟหรือนี่ แต่เราว่าอย่างฮิรุม่า คงไม่ยอมเป็นแค่ประกายไฟที่ขึ้นสู่ท้องฟ้าแล้วต้องจางหายไปหรอกค่ะ ก็แหม พี่ท่านน่ะ ....
#7  by  double (202.41.167.241) At 2007-07-19 14:27, 
อุ๊ >.< นั่งอ่านไปก็ฉีกยิ้มไป คุณลุงน่าร้ากกกกกก เฮียโยยิ่งน่าร้ากกกกกกกกกก ก๊าส! >///<

"สิ่งที่ได้คืนมา" อุกิ๊ว~ ว้า~ ไม่ไหวแล้ว~ ทำไมคู่นี้มันน่ารักแบบเน้~ (ต่างกับตาหัวหยอยราวขาวกับดำ อุอุ) (?)

หวา~ รอ Sequel ต่อปาย จะเป็นไงน้า จะเป็นไงน้า~

ปล. โอม รายงานจงเสร็จเร็วไว
#8  by  ICH* At 2007-08-02 12:18, 
อาจจะมาช้าไปแต่ขอบอกว่า....

กร๊ากกกกกกกกกกก!!!!!!!!!! ชอบมากๆค่า!!! >/////< ว้อนท์ๆๆจริงจริ๊ง!!!! ลุงมุน่าร๊ากกกก!!! อ๊ากกกกกกกก!! น่ารักจังเลยคู่นี้!! ชอบมากเลย กรี๊ดด!!

น่าจะแต่งต่อนะคะ 555+ สนุกมากค่ะ!!
ป.ล. เจ้าอายจากบอร์ดเองค่ะ ^ ^
#9  by  konoha [Thankfully] At 2007-09-16 19:38, 

<< Home


Asana Fay
View full profile