Before Dawn ก่อนอาทิตย์จะฉายแสง
By: Asana F. K.
Pairing: Kyoraku x Ukitake
ประเภท: ร้อยแก้ว+กลอนสุภาพ
คำเตือน- ระดับน้ำตาลสูง(อีกแล้ว)...
**********************************
จูจัง~ ตอนนี้กี่โมงแล้วเหรอ~?
ตีสอง สิบนาที ชุนซุย
-เงียบไปครู่หนึ่ง-
จูจัง~ กี่โมงแล้วเหรอ~?
ฮะฮะ พึ่งจะผ่านไปสามนาทีเท่านั้นแหละ ชุนซุย
เสียงหัวเราะเบาๆดังขึ้นพร้อมกับโคมไฟที่ถูกจุดให้สว่าง แสงไฟจากเทียนเล่มน้อยสว่างพอให้เห็นร่างสองร่างในห้องแบบญี่ปุ่นที่ปูด้วยเสื่อตาตามิ ร่างขาวนวลที่เป็นผู้จุดโคมหันไปส่งยิ้มอ่อนโยนให้กับร่างที่นอนท้าวคางอยู่บนฟูกก่อนจะเอ่ยขึ้น
นอนไม่หลับหรือ?
ฮื่อ~ ร่างบนฟูกตอบออกมาพร้อมถอนใจเฮือกใหญ่ พอคิดว่าเดี๋ยวพอเช้า ก็ต้องออกเดินทางแล้วมันก็ไม่อยากนอนเลย...ไม่อยากให้วันนี้มันผ่านไป...
เจ้าหมายถึง เมื่อวาน ต่างหาก ขึ้นวันใหม่แล้วนะ?
ไม่รู้แหละ ยังไม่เช้า ข้าก็จะบอกว่าวันนี้
คำตอบอย่างเอาแต่ใจ ทำเอาอีกฝ่ายกลั้นยิ้มไม่อยู่
ตอบเป็นเด็กไปได้ อายุตั้งกี่ร้อยกี่พันปีแล้ว
ก็เท่าๆกับเจ้านั่นแหละ ดูสิเป็นตาแก่ผมขาวทั้งหัวแล้ว
ไม่พอใจจะหาคนผมดำกว่านี้ก็ได้นะ?
ทำแบบนั้นเดี๋ยวลุงแก่แถวนี้ก็ได้น้ำตาร่วงผล็อยๆกันพอดี
เชอะ ข้าไม่ร้องไห้ให้เจ้าหรอก
คำต่อล้อต่อเถียงที่ดำเนินมากว่าร้อยปี ไม่เคยทำให้คนทั้งสองนึกเบื่อ ร่างสูงใหญ่ที่นอนอยู่บนฟูกเงยหน้าขึ้นมองคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าก่อนจะเอ่ยขึ้นมา...
จูจัง~ ข้าไม่อยากจากเจ้าไปเลยอ่ะ~ ให้คนอื่นไปแทนไม่ได้เหรอ~~
อะไรกัน เขตนั้นเป็นความรับผิดชอบของหน่วยเจ้าไม่ใช่หรือไง? จะปัดความรับผิดชอบให้หน่วยอื่นไปแทนได้ยังไงล่ะ?
แต่มันก็ตั้งหลายวันนี่นา แถมพวกฮอลโลว์คราวนี้ท่าทางจะร้าย เกิดข้าไม่ได้กลับมาหาเจ้าทำไง?
พูดแล้วไม่พูดเปล่า ร่างสูงยังเอื้อมตัว เอาคางไปเกยไว้บนตักของอีกฝ่ายอีกต่างหาก
....ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงข้าคงไม่ปล่อยให้เจ้ารออยู่ที่โลกนั้นนานนักหรอกมั้ง...?
คำตอบนั้นของร่างบางทำเอาคนที่นอนอยู่บนตักหันหน้าขึ้นไปมอง แต่ดวงหน้านวลก็เพียงแค่ยิ้มตอบกลับมา
เจ้าล่ะก็น้า.... ร่างสูงยืนมือไปสัมผัสแก้มนิ่มของอีกฝ่ายเบาๆ
ทั้งห้องกลับไปสู่ความเงียบอีกครั้ง มีเพียงเสียงของแมลงยามค่ำคืนที่ส่งเสียงร้องกรีดกราดเบาๆราวกับไม่กล้าส่งเสียงดังทำลายความสงบเงียบของยามค่ำคืนอันมีความหมายนี้ เป็นร่างบนตักที่เอื้อนเอ่ยเสียงทุ้มนุ่มทำลายความเงียบขึ้นมา
ลาแล้วแก้วตาจำลาจาก เหมือนจากพรากดวงใจจากอกพี่
อุราร้าวฤทัยแหลกแล้วคนดี เหมือนชีวีจะขาดลงรอนรอน
ร่างนวลฟังคำกลอนที่ถูกกล่าวออกมาเป็นจังหวะจะโคนด้วยเสียงน่าฟังของอีกฝ่ายแล้วก็ยิ้ม ก่อนจะเอ่ยออกมาบ้าง
มีพรากมีพบพานบุราณว่า มีจากลาย่อมมีพบประสบหมาย
หากชีวิตยังมิมอดลงวางวาย วาสนาเราคงได้มาเจอกัน
จูจังขี้โกง คำสุดท้ายของวรรคสองไม่เห็นสัมผัสกับบทของข้าเลย
ดึกแล้วสมองคนแก่อย่างข้าจะคิดทันได้ไงล่ะ เจ้าน่ะแหละกวนไม่ให้ข้าพักผ่อน คำตอบถูกเอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้ม
ต่างฝ่ายต่างก็หัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนเคียวราุคุจะพูดต่อ
...ข้าไม่ตายหรอกจูจัง...ขืนตายไปโดยไม่ทันเห็นหน้าเจ้ามีหวังตายตาไม่หลับ กลายเป็นเหมือนแม่นาคพระโขนง ให้ปู่ยามะเสกข้าวสารมาปราบแหงๆ
ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ นั่นฝ่ายคนที่รอไม่ใช่หรือไง?
อ๊ะเหรอ? งั้นไม่เอาดีกว่า ถึงจูจังห่มสไบใส่โจงคงน่ารักไม่หยอก แต่ข้าชอบเจ้าแบบนี้มากกว่า
ข้าก็ว่างั้นแหละ...
ห้องกลับไปสู่ความเงียบอันน่าสงบอีกครั้ง แสงไฟจากเทียนเล่มน้อยยังคงส่องแสงรำไร ให้ความสว่างกับห้องอันกว้างขวางเท่าที่แสงน้อยๆของมันจะทำได้ ร่างบางที่นั่งอยู่ลูบผมคนที่ยึดตักของตัวเป็นที่นอนเบาๆ ราวกับจะปัดเป่าความไม่สบายใจทั้งหลายที่เกาะกุมจิตใจอีกฝ่ายออกไป
นี่...จูจัง....
หือ?
ท่องกลอนให้ข้าฟังหน่อยได้ไหม? บทไหนก็ได้...ข้าอยากฟัง..
อืม...เดี๋ยวนะ.... ร่างขาวนวลเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยขณะค้นหาบทกลอนที่ต้องการในความทรงจำของตน ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยเสียงอันนุ่มนวล...
ขวัญเอ๋ยขวัญเจ้าจงมาสู่
ปลอบขวัญผู้ต้องจากไกลพาลใจหาย
ขวัญเจ้าเอยช่วยพาใจกลับสู่กาย
กล่อมให้คลายโืทมนัสเป็นกำลัง
ขวัญเอ๋ยขวัญเจ้าจงประโลมปลอบ
คอยกู้กอบเกื้อหนุนแทนคนข้างหลัง
ให้แคล้วคลาดเคลื่อนคลามาคืนรัง
ไม่พลาดพลั้งเสียทีแก่ศัตรู
เมื่อสิ้นศึกขวัญจงพากลับหาข้า
นิวาสเก่าบ้านเราข้ารออยู่
คืนกลับมาคลอเคลียคอยเคียงคู่
...อ้าว?
ยังไม่ทันจะได้เอื้อนเอ่ยวรรคสุดท้าย ลมหายใจของคนบนตักก็กลายเป็นจังหวะยาวสม่ำเสมอ บ่งบอกว่าอีกฝ่ายได้ผล็อยหลับไปเสียแล้ว...
จริงๆน้า ง่วงก็นอนเสียดีๆตั้งแต่ทีแรกก็ดีหรอก ร่างบางส่ายหัวน้อยๆพลางเอื้อมหยิบหมอน ก่อนจะค่อยๆยกศีรษะของอีกฝ่ายให้นอนสบายๆบนหมอนแทน
อือ~ จูจางงง~~~ ร่างสูงใหญ่พึมพำออกมาพร้อมยิ้มกริ่มทั้งที่ยังหลับ
อุคิทาเกะมองภาพนั้นก่อนจะยิ้มออกมา แล้วแืทนที่กลอนวรรคสุดท้ายที่ยังเอ่ยค้างไว้ด้วยประโยคที่คิดออกมาเดี๋ยวนั้น...
ถึงเจ้าชู้รักไม่สิ้นสิเน่หา...
**********************************
Fin
แหะๆ ครั้งแรกกับฟิคประกอบกลอน(ที่ตัวเองแต่ง) อ่านแล้วเป็นไงกันมั่งคะ ^^;; พอจะเข้ากันได้ไหม? กลอนสุภาพแบบไทยๆกับแฟนฟิคการ์ตูนญี่ปุ่น?
ได้ข่าวว่ามีสอบวันศุกร์...ยัยอาซานะ เวลาในห้องเรียนเนี่ย...ถ้าจะเอาไปเรียนจะดีมากเลยนะ ==;;
เอาเวลาเรียนไปแต่งกลอน สอบจะรอดไหมเนี่ยฉัน???
โฮววว หวานชื่นๆ ชอบคู่นี้น้า ยังไงเราก็โอจิชนะเลิศ 
..............
