Bleach Drabble: ...แต่เมาใจนั้นประจำทุกค่ำคืน
Pairing: Kyoraku x Ukitake
Rate: PG-13

**************************

FanArt by: +BeBelial+
FanFiction by: Asana Fay Kakuba

**************************

"ถึงโรงเหล้าเตากลั่นควันโขมง
มีคันโพงผูกสายไว้ปลายเสา
โอ้บาปกรรมน้ำนรกเจียวอกเรา
ให้มัวเมาเหมือนหนึ่งบ้าเป็นหน้าอาย"

เสียงเอ่ยคำกลอนนั้นอ้อแอ้ บ่งบอกถึงปริมาณเมรัยที่เจ้าของเสียงทุ้มดื่มเข้าไปได้เป็นอย่างดี ร่างสูงในชุดกิโมโนลายดอก เดินโซซัดโซเซไป ก็ท่องกลอนไปด้วยสภาพลิ้นไก่สั้นอย่างเริงร่า ผิดกับร่างบางกว่าที่คอยพยุงไม่ให้อีกฝ่ายล้มตึงไปอย่างทุลักทุเล

"นี่จูจัง มาท่องกลอนเป็นเพื่อนข้าด้วยสิ...อี้ก..."

"เมาขนาดนี้ยังจะมาท่องอะไรอีกล่ะ...เฮ่อ...เจ้านี่นะ..." เจ้าของผมขาวนวล หยุดเพื่อดึงตัวร่างสูงไม่ให้หงายหลังปากก็พร่ำบ่นไปด้วย "ไหนว่าจะไปเป็นคนตัดสินพวกเด็กๆประชันกลอนกัน ไหงเมาไม่รู้เรื่องแบบนี้ได้ล่ะ"

"แหม~~แต่งกลอนมันก็ต้องกรึ้บไปด้วยสิ หัวถึงจะแล่น"

อุคิทาเกะกลอกตา ถอนใจอย่างสิ้นหวังกับคำแก้ตัวข้างๆคูๆ เอาสีข้างเข้าถูของคนที่กำลังเกาะตัวเขาอยู่

กว่าจะมาถึงห้องพักของอีกฝ่ายได้ ก็เล่นเอาร่างบางแทบหอบ หนอย มาใช้แรงงานคนป่วยชัดๆ

"เอ้า นอนซะ ให้ตายเถอะชุนซุย เจ้านี่มันจอมก่อเรื่องจริงๆ คิดจะฆ่าข้าทางอ้อมหรือไง" อุคิทาเกะวางร่างใหญ่ลงบนฟูกอย่างไม่ปรานีปราศรัยดังตุ้บ! ก่อนจะนั่งลงพักหายใจอยู่ข้างๆ

"โอ๋ๆ อย่าโกรธข้าสิ แหม จูจังล่ะก็ ถ้าเจ้าตายแล้วข้าจะมีชีวิตต่อไปได้ไงล่า~~"เคียวราคุเลื้อยกระดืบๆ เข้ามาใกล้ ก่อนจะเอาคางครึ้มเคราของตัวเอง วางแปะลงที่ไหล่ของอุคิทาเกะ

"เมาจนหาทางกลับบ้านเองไม่ได้แล้วยังจะมีหน้ามาพูดมากอีก"

"ก็ถ้ากลับเองได้ เจ้าจะมารับข้าเหรอ?"

"!! เจ้า! ชุนซุย! " อุคิทาเกะโวยวายเมื่อจู่ๆโลกก็หมุน แล้วพอตั้งสติได้อีกทีเขาก็กำลังนอนจ้องหน้าที่กำลังยิ้มเผล่ของอีกฝ่าย อยู่บนฟูกนิ่ม

"รู้ไหม จูจัง กลอนบทเมื่อครู่เขาว่ายังไงต่อ?" รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของคนด้านบนยิ่งกว้างจนเห็นฟันขาว ขณะที่ก้มลงมากระซิบคำถามข้างๆหูของร่างบาง

"ไม่เมาเหล้าแล้วแต่เรายังเมารัก
สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน
ถึงเมาเหล้าเช้าสายก็หายไป
แต่เมาใจนั้นประจำทุกค่ำคืน"

"...." ร่างเนียนเม้มริมฝีปากแน่น ส่วนใบหน้าก็แดงก่ำ ด้วยรู้ว่าตนเสียรู้อีกฝ่ายเข้าอย่างจังเข้าให้อีกแล้ว

"จูจังเวลาเขินเนี่ย น่ารักที่สุดเลยน้า รู้ไหม" เคียวราคุยิ้มร่าก่อนจะก้มไปกระซิบเบาๆให้ได้ยินกันแค่สองคน

"ข้ารักเจ้านะ จูจัง"

*****************************

ขอบคุณบีจังมากๆเลยค่ะ สำหรับรูปๆนี้ เห็นแล้วดีใจจนเนื้อเต้น อยากวิ่งเข้าไปกระโดดจูจุ๊บซักทีเป็นการขอบคุณจริงๆ >3<

แล้วก็เกิดอาการคันไม้คันมือ แต่งเป็นฟิคประกอบรูปเสียเลย 55

สำหรับกลอนที่เอามาประกอบนี้ มาจากนิราศภูเขาทอง ของท่านบรมครูสุนทรภู่ค่ะ ^^
เป็นบทที่รู้สึกว่า เหมาะเป็นวรรคทองประจำตัวท่านเคียวราคุเป็นอย่างยิ่ง! อยากเอามาแต่งนานแล้ว พอเห็นรูปนี้เลยประจวบเหมาะ ออกมาเป็นฟิคสั้น หวานเลี่ยนราวกับกินชอคโกแลตสอดไส้บรั่นดี 555